Mechanizm wentylacji płuc

około 12 minut
W tej lekcji1/10

Dziś weźmiesz około 20 tysięcy oddechów i przepuścisz przez płuca jakieś 8000 litrów powietrza — tyle mieści się w małym pokoju. Zauważysz z tego może dziesięć oddechów. Resztą zajmuje się kawałek mózgu, który nigdy nie robi sobie przerwy.

Płuca nie mają ani jednego mięśnia

To najważniejsze zdanie w tej lekcji: płuca same się nie rozprężają. Nie ma w nich mięśni, którymi mogłyby ciągnąć powietrze. Zachowują się jak balon w zamkniętym pudełku — idą dokładnie za tym, co robi ściana pudełka.

Wdech: powiększ pudełko, a powietrze wejdzie samo

Przy wdechu pracują dwa zestawy mięśni: przepona kurczy się i z kopuły robi się prawie płaski dysk, a mięśnie międzyżebrowe unoszą żebra i wypychają mostek do przodu.

Powietrze z zewnątrz wpływa tam, gdzie ciśnienie jest niższe. Nikt go nie zasysa — ono samo wyrównuje różnicę.

Wydech: zwykle wystarczy przestać

Spokojny wydech nie kosztuje prawie nic: wystarczy rozluźnić mięśnie, a klatka wraca do dawnego rozmiaru sama — tak jak sam kurczy się puszczony balonik.

Twoja kolej

Co robi przepona w chwili wdechu?

Model płuc z butelki — zrób go w dziesięć minut

  1. 1

    Przygotuj pudełko. Odetnij dno plastikowej butelki. To będzie klatka piersiowa.

  2. 2

    Wstaw płuco. Balonik przyczep szyjką do wylotu butelki tak, żeby zwisał do środka. Wylot zostaw otwarty na zewnątrz — to tchawica.

  3. 3

    Zamontuj przeponę. Drugi balonik rozetnij i naciągnij szczelnie na odcięte dno. Nic więcej nie może przepuszczać powietrza.

  4. 4

    Wdech. Pociągnij naciągniętą gumę w dół. Objętość butelki rośnie, ciśnienie w środku spada — i balonik w środku sam się nadmuchuje, choć nikt w niego nie dmucha.

  5. 5

    Wydech. Puść gumę. Wraca do góry, balonik opada. Cały mechanizm oddychania mieści się w tym jednym ruchu.

Wszystkie kroki za Tobą!

Wszystkie 5 kroków odsłonięte.

Liczby, które warto mieć w głowie

Dorosły w spoczynku bierze 12–16 oddechów na minutę po ok. 0,5 l, przy wysiłku 30–40 oddechów po 2–3 l. Iloczyn tych dwóch liczb to wentylacja minutowa.

Twoja kolej

Dlaczego nie da się udusić, wstrzymując oddech siłą woli?

Pułapka! „Głęboki wdech to unieść ramiona i wciągnąć brzuch”

Źle: wciągam brzuch, podnoszę barki, prostuję się — teraz mam pełne płuca.

Ściąga do zapamiętania

Jak działa wentylacja płuc?

PŁUCA NIE MAJĄ MIĘŚNI — idą biernie za ruchem klatki piersiowej, do której ściśle przylegają. WDECH (aktywny): PRZEPONA kurczy się i spłaszcza, obniżając się o 1,5 cm (do 10 cm przy głębokim wdechu), MIĘŚNIE MIĘDZYŻEBROWE unoszą żebra → objętość klatki ROŚNIE → CIŚNIENIE w płucach SPADA poniżej atmosferycznego → powietrze wpływa samo. WYDECH spoczynkowy (bierny): mięśnie się rozluźniają, klatka wraca sprężyście → objętość MALEJE → ciśnienie ROŚNIE → powietrze wypływa. Wydech mocny (kaszel, dmuchanie) angażuje mięśnie brzucha. LICZBY: 12–16 oddechów/min w spoczynku, 30–40 przy wysiłku; 0,5 l na oddech w spoczynku; 6–8 l/min w spoczynku, do 100 l/min przy wysiłku. POJEMNOŚĆ ŻYCIOWA 3,5–5 l; ok. 1,2 l powietrza ZALEGAJĄCEGO zostaje zawsze. STEROWANIE: ośrodek oddechowy w rdzeniu przedłużonym, sygnałem jest wzrost DWUTLENKU WĘGLA we krwi — dlatego oddychania nie da się „zapomnieć”.

Dla rodzica

Jak pomóc dziecku w tym temacie?

Jak w domu pokazać, że to klatka piersiowa napędza wdech, a nie płuca?

Najprościej dwiema dłońmi. Jedna ląduje na brzuchu tuż pod żebrami, druga na mostku, a dziecko oddycha spokojnie przez minutę. Przy wdechu wyraźnie unosi się dłoń na brzuchu — to przepona zeszła w dół i wypchnęła narządy jamy brzusznej. Potem to samo przy oddechu wymuszonym „na ramiona”: dłoń na brzuchu prawie stoi, a powietrza wchodzi mniej, mimo że wysiłek jest większy. Drugim krokiem jest model z butelki opisany w lekcji: kiedy ciągnie się gumę w dół, balonik w środku nadmuchuje się sam. Dziecko widzi wtedy, że nikt do balonika nie dmucha — powietrze wchodzi tam, gdzie spadło ciśnienie. Warto powtórzyć próbę na leżąco — przeponowy tor oddychania widać wtedy jeszcze wyraźniej.

Dziecko po bieganiu skarży się, że „nie może złapać oddechu”. Kiedy to normalne?

Przyspieszenie oddechu po wysiłku jest normą: częstość rośnie z kilkunastu do trzydziestu kilku na minutę, a przepływ powietrza nawet dziesięciokrotnie. Organizm oddaje w ten sposób nadmiar dwutlenku węgla i spłaca zaległości tlenowe, więc uspokojenie się w ciągu kilku minut jest dobrym znakiem. Warto nauczyć dziecko, żeby po biegu nie kucało i nie kładło się od razu — w pozycji stojącej lub siedzącej z prostymi plecami przepona ma więcej miejsca. Do lekarza idziemy wtedy, gdy do zadyszki dołącza świszczący oddech, kaszel po każdym wysiłku albo gdy duszność przychodzi bez powodu, w spoczynku. Astma wysiłkowa jest u dzieci częsta i dobrze się ją leczy, więc nie ma powodu z tym zwlekać.

Czy ćwiczenie wstrzymywania oddechu jest bezpieczne?

Na sucho, w pozycji siedzącej, wstrzymanie oddechu na kilkadziesiąt sekund niczym nie grozi — organizm ma zabezpieczenie, bo rosnący poziom dwutlenku węgla po prostu wymusi wdech, a przy utracie przytomności oddech wraca automatycznie. Zupełnie inaczej jest w wodzie: tam ta sama utrata przytomności oznacza zachłyśnięcie. Dlatego kategorycznie odradza się zabawy w wytrzymywanie pod wodą i tak zwaną hiperwentylację przed nurkowaniem, czyli serię szybkich głębokich oddechów. Zbija ona poziom dwutlenku węgla tak nisko, że alarm nie zdąży się włączyć, zanim zabraknie tlenu. To mechanizm stojący za wypadkami także u dobrych pływaków.

Sprawdź się!

Odpowiedziano na 0 z 5 pytań

Skróty klawiszowe quizu: klawisze od 1 do 4 wybierają odpowiedź, Enter sprawdza, a po sprawdzeniu przechodzi do następnego pytania. Każdy przycisk możesz też wybrać Tabem i Spacją.

1

Dlaczego przy wdechu powietrze wpływa do płuc?

2

Co dzieje się z przeponą i żebrami podczas spokojnego wydechu?

3

Co steruje oddychaniem, gdy o nim nie myślisz?

4

Czym jest pojemność życiowa płuc?

5

Dlaczego przy prawidłowym głębokim wdechu brzuch wypycha się na zewnątrz?

Następny temat
Wymiana gazowa i oddychanie komórkowe