Pochodzenie człowieka

Warto rozdzielić dwa pytania: „jak to się stało” i „dlaczego to ma sens”. Biologia odpowiada wyłącznie na pierwsze i robi to metodą, którą da się sprawdzić: skamieniałości, budowa ciała, DNA. Na drugie pytanie nauka nie odpowiada w ogóle i nie ma takich narzędzi. Wiele wspólnot religijnych nie widzi tu konfliktu, część widzi — i to jest rozmowa domowa. Dziecko powinno jednak znać materiał, bo z niego jest oceniane, tak samo jak z każdego innego działu.

Z trzech rodzajów danych naraz: budowy szkieletu (mocniejsza budowa, inny kształt czaszki, wały nadoczodołowe), datowania znalezisk oraz odczytanego DNA z kości. To ostatnie pokazało, że linie rozdzieliły się kilkaset tysięcy lat temu, a przy okazji, że dochodziło do krzyżowania — u współczesnych ludzi spoza Afryki znajduje się kilka procent genów neandertalskich. To dobry przykład, że granice między gatunkami bywają nieostre.

Tak, choć zmiany są powolne i trudne do zauważenia w skali jednego życia. Dobrze udokumentowane przykłady to tolerancja laktozy u dorosłych, rozpowszechniona w populacjach pasterskich, oraz przystosowania do życia na dużych wysokościach u mieszkańców Tybetu i Andów. Medycyna i technika zmieniają siłę doboru, ale go nie wyłączają — zmieniają tylko to, które cechy dają przewagę.